Ἔρχονται Χριστούγεννα…

Ἔρχεται μιά γέννα διαφορετική ἀπό τίς ἄλλες. Μιά γέννα μέσα στήν σιωπή τῆς νύχτας, χωρίς πόνο, χωρίς ἀγωνία.

Ἔρχεται ἡ γέννα τῆς Ταπείνωσης, τῆς Ἁπλότητος, τῆς Πραότητος, τῆς Ἀνεξικακίας, τῆς Ἀγάπης. Ἔρχεται ἀθόρυβα, χωρίς βερμπαλισμούς, χωρίς ἐπίγειες φιέστες. Ἔρχεται προκαλώντας τόν κόσμο νά ξυπνήσει ἀπό τόν ἐφιάλτη τῆς φθορᾶς.

Ἔρχεται γιά νά δώσει ἐλπίδα στούς ἀνήμπορους, στούς ταλαίπωρους, στους ἁμαρτωλούς.

Ἔρχεται ἡ γέννα τοῦ Ἰησοῦ ἀπό τήν Ναζαρέτ στό σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ.

Ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ Χριστός καί μέ τή Γέννα Του κάνει καινά τα πάντα καί διά πάντα.

Ἔρχονται Χριστούγεννα. Ἔρχεται Ἐκεῖνος πού γεννήθηκε ἀπό ἄνθρωπο ἀλλά ὡς Θεάνθρωπος.

Ἔρχεται γιά νά μείνει. Νά μείνει σ’ ἕναν κόσμο πού θά Τόν προδώσει καί θα συνεχίσει νά Τόν προδίδει μέχρι τό τέλος. Κι ὅμως ὁ Χριστός δέν φεύγει, δεν μᾶς ἐγκαταλείπει. Ἀρκεῖται στήν φάτνη Του, ἀρκεῖται στόν σταυρό Του. Δέν τον πειράζει, δέν ὀργίζεται, δέν λέγει «γιατί;».

Ἀγάπη. Νά ἡ ἀπάντηση στήν ἀδιαφορία κόσμου, στήν ἁμαρτία τοῦ κτίσματος.

Ἀγάπη. Γι’ αὐτό ἦρθε, γι’ αὐτό μένει, γι’ αὐτό μας σώζει.

Τό μεγαλεῖο τοῦ Θεοῦ μας δέν εἶναι ὅτι γεννήθηκε μέσα στό κρύο, σέ μιά ἄσημη πόλη, σέ κάποιον στάβλο. Τό μεγαλεῖο τοῦ Θεοῦ μας εἶναι ὅτι παίρνει ἀπόφαση νά ἔρθει στήν γῆ, νά γίνει Ἄνθρωπος ὅ,τι κι ἄν Τοῦ στοιχίσει, γιά νά σώσει τόν ἄνθρωπο, γιά νά θεώσει τό κτίσμα Του…

Καλά καί εὐλογημένα Χριστούγεννα!